Het maken van keuzes….

Helaas ik ben alles behalve zo’n meisje wat altijd al voor ogen had wat ze later wilde worden als ze groot was. Groot zal ik in elk geval sowieso nooit worden :P… Maar inmiddels ben ik de 23 bereikt en eigenlijk had ik gehoopt dat ik het inmiddels wel zou weten.

Toen ik klaar was met mijn vmbo was ik al zoekende. Ik wist niet wat voor studie ik wilde gaan doen. Destijds liet ik me onwijs lijden door de keuzes van andere. Ik twijfelde destijds  tussen de richting verzorging (waar ik op het vmbo ook in afgestudeerd ben) maar dan zou ik naar een school gaan waar ik niemand kende of bij mensen in de klas komen waar ik toen al heel weinig mee had. Mijn keuzes werden daar onwijs door beïnvloed en besloot uiteindelijk richting detailhandel te gaan. Die keuze was grotendeels gebaseerd op het feit dat ik dit avontuur dan niet alleen aan zou gaan maar met een ander vriendinnetje.

Al na een paar weken had ik onwijs veel spijt. De opleiding was totaal niet wat ik wilde… ik vond het vreselijk. Ik voelde me in de klas ook helemaal niet thuis en voelde me een groot buitenbeentje. Mijn ouders vonden dat ik dit maar eerder had moeten bedenken en dat ik het dus ook maar mooi moest afmaken ook. Ergens ben ik ze daar dankbaar voor… Ik heb de opleiding  uiteindelijk afgemaakt. Hoe ik het heb gedaan snap ik nog steeds niet maar goed ik ben uiteindelijk afgestudeerd met een niveau 3 diploma op zak. Aan de andere kant denk ik dat als ik toen al was veranderd van opleiding mijn leven er misschien heel anders had uitgezien en ik misschien al lang op een ander niveau en opleiding zou zijn afgestudeerd zonder daar verder bij getwijfeld te hebben. Maar goed dat is allemaal achteraf.

Op mijn 19de besloot ik opnieuw mijn dromen na te jagen (na wederom een jaar zoekende te zijn geweest). Ik bezocht wederom opendagen voor de opleiding richting verzorging,dierenverzorging en mediavormgeving. Ik besloot uiteindelijk te gaan voor de laatste opleiding. Eindelijk kon ik mijn creativiteit kwijt en de dingen gaan doen die ik leuk vond. De grote maar eraan was dat ik voor deze opleiding naar de grote stad moest verhuizen en ik mijn oude vertrouwde omgeving in Limburg moest verlaten.

Uiteindelijk is dit hele proces onwijs goed voor me geweest…. Ik heb geleerd om op eigen benen te staan. Terwijl niemand in mijn omgeving verwachte dat ik het zou kunnen bewees ik dat dit wel het geval was. Ik zou het leven in de stad niet meer willen inruilen voor mijn oude woon plaats. Ook is het meisje wat ooit geen zelfvertrouwen had en altijd gepest werd en daardoor nooit zichzelf durfde te laten zien veranderd in iemand die op mensen durft af te stappen en durft open te staan voor nieuwe mensen. Nog steeds kan de onzekerheid soms komen opspelen en nog steeds durf ik soms mijn mond niet open te trekken. Maar in vergelijking met 10 jaar geleden ben ik nu een heel ander persoon.

En ja daar ben ik trots op !! Alleen ben ik uiteindelijk gestopt met mijn opleiding waarvan ik dacht dat dit mijn toekomst zou worden. Om een heleboel redenen. Door mijn thuis situatie die veranderd is, doordat ik de druk niet aan kon van het vele werken naast mijn studie en stage/school, en zo kan ik nog een hele lijst op noemen. De eerste 2 jaar vloog ik eigenlijk door de opleiding heen zonder enige problemen. Ik vond het heerlijk mijn ideeën uit te werken in websites/posters enz… Ik vond het geweldig bezig te zijn in de fotostudio en samen met een leuk groepje onze ideeën uit te werken.

Maar tijdens de praktijk merkte ik dat dit wel heel anders was… de dingen die ik zo leuk vond om te doen waren nog maar erg beperkt. Ik denk dat er zeker mee te maken heeft gehad dat ik pech heb gehad met mijn stages. Maar voor fotografie worden gewoon plaats van internet gebruikt of er word een fotograaf voor ingehuurd. De kans dat ik in praktijk zelf bezig mag zijn met de fotografie is erg klein. Steker nog de kans dat ik überhaupt creatief bezig mag zijn is zeer de vraag. Waarschijnlijk worden de websites ontworpen door mensen (die een vele malen hogere studie hebben gedaan) en mag ik me bezig houden met hoe ik dit handig in elkaar ga zetten. Het is natuurlijk afhankelijk waar je uiteindelijk te recht komt. Maar het viel me erg tegen… Een kantoorbaan van 9 tot 5 achter een laptop zitten vond ik uiteindelijk onwijs saai en heel lang duren.

Uiteindelijk heb ik nooit spijt er van gehad dat ik ben gestopt… ik werk op het moment full time en ja ik vind het onwijs gezellig op mijn werk… maar in de winter hebben ze niet voldoende uren dus ik zal er iets anders bij moeten zoeken. En ja dat zet me aan het denken… de detailhandel is nooit mijn droom geweest. En ik wil dan ook niet de rest van mijn leven blijven doen. Waardoor ik eigenlijk opnieuw twijfel over een opleiding richting verzorging. Als ik voor deze opleiding een diploma zou halen zouden mijn mogelijkheden voor de toekomst iets breder zijn. In de zorg is veel werk in te vinden en het contact met mensen vind ik erg belangrijk ben ik achter gekomen.

Maar ik ben ergens zo bang dat het me uiteindelijk niet lukt en om net als bij mijn andere opleiding te falen. Ik ben wel gaan informeren wat het zou betekenen als ik het niet zou halen hoe het zit met studiegeld enz. Dit is allemaal geen probleem als ik een niv 2 opleiding zou doen. Dan zou hoe dan ook geen schuld krijgen als het alsnog toch niks voor me is en ook hou ik recht op studiegeld. Dat geeft me een fijn gevoel maar ik wil als ga doen natuurlijk eigenlijk wel halen en er ook vol voor gaan. Maar ik vind de keuze zo moeilijk…. Moet ik het wel of niet proberen. Ik ben inmiddels al 23 dit is de laatste kans om het alsnog te proberen… waarom zijn keuzes maken zo moeilijk. En waarom weet ik niet net als zoveel andere meisjes gewoon wat ik wil ??

Advertenties

5 gedachtes over “Het maken van keuzes….

  1. we hebben het er al even over gehad!
    Als het jou leuk lijkt en je er een goed gevoel bij hebt kun je het zeker gaan proberen!!
    Vooral dan niet twijfelen en gewoon zeggen ik ga die opleiding doen!!
    Als ( wat ik natuurlijk niet hoop!!!) het niet zou lukken, kun je dan nog altijd ander werk zoeken ofzo..maar als jij er achter staat enz dan zal het wel gaan lukken denk ik…!!!
    Je kunt het meid!! 😉
    Xxxx

  2. als je het niet probeert weet je ook niet of het gaat lukken… en weetje er zijn zoveel (vele) ouderen dan jou die later nog een opleiding richting de verzorging/spw gaan doen..Heel veel ( msischien vooral werken en leren ) maar dat is wat jij ook wilt gaan doen ..????

    En als het je bevalt kan je wrs ook nog doorstromen naar niv 3 dan kan je meer doen en heb je meer verantwoordelijkheid.. niv twee is vaak van alles wat, ook huishoudelijke taken e.d erbij.!!

    Succes met het maken van je keuze, je kan ook op sites van scholen e.d kijken naar wat de opleiding prcies inhoud e.d

    xx

  3. Je hebt al eens eerder voor jezelf gekozen. Dat is niet helemaal afgelopen zoals je wilde, maar je hebt maar mooi wel gedaan! Dus ik kan je aanraden om gewoon je hart te volgen en verzorging te gaan studeren. Je zegt zelf dat het misschien je laatste kans is? Nou, dan moet je die grijpen ook!

    (maar het is jouw beslissing natuurlijk :))

  4. Ik kan alleen maar zeggen: volg je hart! En dat dit de laatste kans is omdat je ‘al’ 23 bent is natuurlijk niet waar, zelfs mensen van 40 starten soms nog met een opleiding 🙂

  5. Het klinkt alsof je er eigenlijk wel uit bent..maar dat je er alleen een beetje bang voor bent. Want wat je wil is richting verzorging zeg je duidelijk. Ik zou er voor gaan! enne…wie niet waagt wie niet wint! Succes!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s