Zo onwijs veel….

De week in voorbij gevlogen maar tegelijkertijd lijkt het ook alsof de tijd stil stond. Een week waarin ik wederom veel gewerkt heb. Helaas was het vrij rustig op het werk waardoor de tijd bijna niet voorbij ging. De dagen leken soms voorbij te kruipen, maar als ik thuis was had ik tijd te kort.

Verhuizen
Een week met onwijs veel spannende dingen die er nu echt aan zitten te komen. Deze week viel er een brief op de deurmat met mijn huurcontract en een heleboel andere papieren die ingevuld moeten worden. Nu het zo dicht bij komt vind ik het echt spannend. De datum staat nu officieel vast 30 juni is de oplevering en krijg ik de sleutel. Dat wil zeggen dan hoor ik de sleutel te krijgen. Ik word er om 14.15 verwacht (en dan ben ik dus allang op weg naar Rock Werchter). Dus maandag maar even bellen of het even kan of evt. op een andere datum. Ik kijk er heel erg naar uit maar ondanks dat vind ik het ook heel erg spannend. Wat als het me niet gaat bevallen ? Ik me er niet thuis zal voelen enz. Het is de bedoeling dat ik de komende JAREN hier ga wonen… na een 3de verhuizing in 3 jaar tijd.

Opleiding
Naast dit viel er vandaag een brief op de deurmat van mijn opleiding waar ik me heb aangemeld. Ja ik schreef er al enkele weken geleden over en inmiddels heb ik de papieren een paar weken geleden op de bus gedaan. 27 Juni zal ik een intake hebben op school. Op zich is daar niks mis mee…. maar tot mijn grote schrik is deze intake van 1 tot 4 uur. Dit maakt me onrustig. Andere keren had ik gewoon een gesprek en daaruit bleek dan of werd aangenomen enz. Maar wat moet ik nu in die 3 uur tijd gaan doen ?? Het geeft me een onrustig gevoel, dat ik niet weet wat ik al die tijd moet doen ??

Mijn ouders
En ja bij mijn ouders gaat het ook nog steeds niet lekker… Soms denk ik dat ik het me verbeeld met moeder en dat ik dingen zie/zoek die er niet zijn… maar vandaag wederom geen goed gevoel overgehouden aan alles. Vanmorgen belde mijn vader opeens op. Gelijk schiet ik in de stress want hij belt nooit en ik denk gelijk dat er iets is. Dit was gelukkig niet het geval behalve dan dat hij gister jarig was…. en ik dit vergeten was. En ja ik vind het echt erg…. Maar zelf toen die vroeg of niet iets vergeten was wist ik niet waar hij het over had. Ik was gister jarig…. O ? Ja ik ben er heel eerlijk in… Al sinds ik een kind was werd er aan verjaardagen weinig aandacht besteed of gevierd. Mijn eigen verjaardag vind ik 9 van de 10 keer ook geen leuke dag en daarom heb ik het afgelopen jaar ook niet gevierd.

Maar dat ik het helemaal vergeten ben vind wel echt erg… Niet zo zeer dat ik het vergeten ben (want zoiets zou mijn pa zelf ook gebeuren het is dat ik met kerst jarig ben). Maar dat hij hier oprecht door geraak leek vond wel erg. Ik wil mijn moeder niet de schuld geven van deze situatie ben het zelf vergeten. Maar waarom heeft ze niks gezegd nadat ik al 2x gebeld had dat pap was vergeten te feliciteren ? Een beetje overstuur belde ik dan ook op naar haar waarom ze gister niks gezegd had. Met het antwoord dat ze het vergeten was. Nee ze was niet ook de verjaardag vergeten van mijn vader (gelukkig niet)…. maar wel om het tegen mij te zeggen toen ik het vergeten was. Het maakt me wel echt zorgen. En ja dan het gesprek van vanavond… Ze was op bezoek geweest bij mijn neef en ze had het over de kleine… Maar opeens wist ze niet meer wat ze wilde zeggen ? En was ze het kwijt ofzo. Pff ik weet niet wat ik er mee aan moet of wat er mee moet/aan doen. Ik heb der gezegd dat dit al zoveelste is en dat wil dat ze naar de dokter gaat. Dat ze dadelijk weer iets heeft/krijgt.  Al heel de avond kan ik het niet loslaten. Gelukkig ben nu 2 dagen vrij en hoop ik beetje tot mezelf te komen en rust te vinden :).

Iedereen nog een fijn weekend.

Advertenties

4 gedachtes over “Zo onwijs veel….

  1. Hey meid,
    Zoals ik al eerder met je had besproken lijkt het mij heel goed idd om je zorgen ook duidelijk te maken aan je moeder! En aan te geven dat je het belangrijk vind dat ze naar de huisarts gaat..
    Misschien kun je anders haar voorstellen om eens mee te gaan, als ze misschien liever niet alleen wil gaan..
    Mja kan me wel voorstellen dat je pa het jammer vond, maar na je lieve kaart die hij vandaag dus kreeg.. is hij het vast vergeten 😉
    Verder word het natuurlijk een drukke tijd voor je, met verhuizing,dingetjes regelen, spullen halen, beslissingen nemen enz enz, het gaat helemaal goed komen! 😉
    Ik ga je helpen waar ik kan.. !!!
    Doe rustig aan en tot gauw!! 🙂 Let goed op jezelf he!!! xxxx

  2. Heel veel sterkte met je moeder! En vaders vergeeft het je wel weer…zo zijn ze 🙂
    Ik ben ook vaak verhuist de laatste jaren, dus ik snap dat je het belangrijk vindt je daar thuis te voelen! Komt vast goed!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s